Historia Łysej Góry

Budowa bazy szkoleniowej Szkoły Narciarskiej Aesculap (kalendarium)

1982

Pierwszy wyjazd uczestników SN i SKS AESCULAP na Łysą Górę. Z powodu wprowadzenia stanu wojennego (13 grudnia 1981 r.), niemożliwe stały się wyjazdy na narty w Karkonosze i trzeba było szukać innych miejsc do prowadzenia zajęć narciarskich. To rok przełomowy w działalności Szkoły i Klubu. Wtedy powstał pomysł budowy bazy narciarskiej na Łysej Górze.
Tak wyglądały stoki Łysej Góry w 1982 roku. Jeszcze dziewicze – nie ma turystów. Pan Stanisław Rażniewski powiedział wtedy: „Tu wybudujemy wyciągi… „. Niektórzy się uśmiechali…
Stanisław Rażniewski – pomysłodawca Mikrostacji Sportów Zimowych Łysa Góra Chrośnica-Dziwiszów (jego autorstwa jest także pełna nazwa mikrostacji). On również z entuzjazmem podjął się wdrożenia projektów w życie. Okazało się, że z dobrym skutkiem.



1983

Kierownik SN i SKS AESCULAP Stanisław Rażniewski rozpoczyna starania o wykonanie pierwszych wyciągów w rejonie Dziwiszowa, odbyły się wtedy rozmowy na szczeblu Zarządu Szkoły i Klubu.

1985

Zbudowano wyciąg zaczepowy typu Janosik na stoku Ulimka w Dziwiszowie. Wykonanie Antoni Kozik i Zenon Palewicz. Stok narciarski przygotowały dzieci i rodzice, członkowie Aesculapa w czynie społecznym pod kierownictwem Teresy Rażniewskiej
(była to rozbiórka starych murów piwnic i zrobienie przejazdu i parkingu przy drodze). Stok udostępnił dla potrzeb klubu jego właściciel Roman Kronerberger.

1986

Pierwszy Skretarz KW PZPR w Jeleniej Górze Jerzy Golis wizytował stoki Łysej Góry i wydał zgodę na budowę wyciągu.

1987

Zostaje spisana umowa dzierżawy gruntów na Łysej Górze z dyr. PGRO Kazimierzem Sojką (na lata 87 – 95). Rozpoczęto budowę linii energetycznej na Łysą Górę . Osoby, które wydatnie przyczyniły się do jej ukończenia to : Hipolit Franciszek Fajkosz, Józef Rygiel, Stanisław Zosik.



1988

Rozpoczęto budowę wciągu orczykowego nr 1 produkcji FMP Fampa Cieplice Śl. Wyciąg buduje Bogdan Pawłowski ze swoją grupą budowlaną oraz inni fachowcy.



1989

PGRO rozwiązuje się i ziemię, którą wydzierżawił Aesculapowi przekazuje Gminie Jeżów Sudecki. Gmina nie powiadamiając Szkoły Narciarskiej Aesculap sprzedaje ziemię indywidualnym rolnikom ( Grażyna Sosnowska, Jan Nowak ).

1990

SN i SKS Aesculap spisuje umowę z rolnikami dotyczącą użytkowania ziemi. Zlecono Kazimierzowi Tarsie wykonanie kompletnej dokumentacji sztucznego naśnieżania.



1991

W wyniku porozumienia między Zarządem SN i SKS Aesculap a dyr. ZBK Lubin Ryszardem Janeczkiem oraz Jerzym Bułą rozpoczęto budowę systemu sztucznego naśnieżania. Zakład Budowy Kopalń inwestuje 4 miliardy starych złotych w budowę zbiornika na wodę, pompowni, hangaru, drogi dojazdowej, rurociągu wodnego i powietrznego, zakup ratraka, maszyn śnieżących, sprężarek i pomp. Budową obiektów w Mikrostacji Sportów Zimowych Łysa Góra zajmują się : z ramienia Zarządu Aesculapa V / ce Prezes d / s Inwestycji Mieczysław Tyczyński a za strony ZBK Lubin Jerzy Buła.

Aesculap dokonuje pierwszego zakupu ziemi od rolnika Jana Nowaka. Łysą Górę wizytuje minister Michał Bidas, ówczesny Prezes Urzędu Kultury Fizycznej i Turystyki w Warszawie.
Jest obecny na inauguracji sezonu narciarskiego 1991 /1992 , bardzo podoba mu się działalność Aesculapa i idea budowy stacji narciarskiej na Łysej Górze . Obiecuje a później spełnia swą obietnicę dotyczącą przekazania pieniędzy z UKF i T u na budowę następnych wyciągów ( talerzykowych – nr 2 i nr 3 ). Sprowadzono pierwsze tyczki slalomowe przegubowe na Łysą Górę.



1992

Rozpoczęto budowę wyciągów talerzykowych nr 2 i nr 3 , których producentami i wykonawcami są Mirosław Patronik i Milan Vasicek. Wykupiono następną część ziemi od rolnika Bogdana Chamielca. ZBK Lubin wydzierżawia urządzenia techniczne Mikrostacji Sportów Zimowych Łysa Góra – Mirosławowi Patronikowi, który zarządza ją 1 rok. W tym czasie na stokach Łysej Góry pojawia się ratrak.



1993

Jesienią zarządzanie Łysą Górą przejmuje Teresa Rażniewska, która organizuje w tym czasie szkolenia załogi Łysej Góry. Szkolenie techniczne przeprowadza Stanisław Mierzwiak z Okręgowego Inspektoratu Kolejowego Dozoru Technicznego we Wrocławiu. Szkolenie BHP przeprowadza Jerzy Buła. Odbywa się również szkolenie UDZIELANIA PIERWSZEJ POMOCY, które prowadzi Maciej Dworski ratownik GOPR , lekarz , również członek SN i SKS Aesculap. W tym okresie Teresa Rażniewska kieruje pracami przy poszerzaniu stoku, wyrównywania jego powierzchni, po Łysej Górze jeździ spychacz, który niweluje nierówności. Teresa Rażniewska ciągle mobilizuje Zarząd, członków Szkoły i Klubu , dzieci i młodzież do pomocy przy pracach na rzecz Łysej Góry. Teresa Organizuje niekończące się czyny społeczne zbieranie kamieni ze stoku, korowanie drzewa potrzebnego do prac budowlanych, malowanie baraków. Całe dnie spędza na Łysej Górze. Nie tylko aby dopilnować prac. Jak trzeba – zakasuje rękawy i sama bierze się do roboty.



W starym autobusie Aesculapa (który został wciągnięty na szczyt Łysej Góry) urządzono pierwszy w historii Mikrostacji bar. Wnętrze autobusu zostało pomysłowo wykorzystane: poprzestawiano fotele, ustawiono sprzęty kuchenne i zainstalowano ogrzewanie. Pierwszym właścicielem baru był Stanisław Sterna.

1994

Nowym kierownikiem Mikrostacji zostaje Jan Gogojewicz.



1995

Następuje reorganizacja Zakładu Budowy Kopalń w Lubinie. Firma ta zmienia nazwę na Przedsiębiorstwo Budowy Kopalń w Lubinie. W związku z tą reorganizacją wygasa umowa o współpracy i Aesculap zostaje zobowiązany do wykupienia środków trwałych znajdujących się na terenie Mikrostacji.

1996

Wszystkie środki trwałe zostają wykupione od PBK i od tej pory SN i SKS Aesculap jest ich jedynym właścicielem. podejmują z Panem Andrzejem Karasińskim rozmowy na temat budowy nowego wyciągu narciarskiego, który byłby usytuowany równolegle do istniejącego wyciągu nr 1. Zakupiono używany skuter śnieżny.

1997

W wyniku porozumienia z Przedsiębiorstwem Budownictwa Górniczego i Energetycznego Spółki z O.O EGBUD i jej dyrektorem Andrzejem Karasińskim rozpoczęto budowę wyciągu TATRA POMA /z zasobnikiem/. Wiosną przeprowadzone zostały prace miernicze przez geodetów słowackich. Prace wstępne i fundamenty wyciągu wykonał EGBUD a montaż Słowacy. Tempo robót budowlanych było ekspresowe. Pierwsze maszyny wjechały na plac budowy na początku września a już w październiku wyciąg był gotowy do odbioru technicznego. Wybudowano bar gastronomiczny w połowie stoku. Właścicielami baru są Krzysztof Palcyn i Jarosław Szpala, bar został wybudowany na wydzierżawionym od Aesculapa gruncie. Przy górnej stacji wciągów udostępniono klientom Łysej Góry następny punkt gastronomiczny / przyczepa campingowa /, który obsługuje Mieczysław Rubin. Wykonano budynek, w którym obecnie otworzono wypożyczalnię sprzętu i serwis narciarski .Właścicielem jego jest Michał Palewicz.



1998

Ustawiono dwa namioty / Lech i Bosman / po jednym obok każdego z punktów gastronomicznych, zwiększając tym samym wydatnie ilość miejsc konsumpcyjnych jadłodajni.



1999

Na szczycie Łysej Góry ustawiono namiot firmy Okocim ( w miejsce namiotu Lecha ) na 150 osób, podjęto starania o modernizację i przedłużenie wyciągu nr 2 ( do 650 m.).



2000

Rozpoczęto budowę schroniska na Łysej Górze – przy górnej stacji wyciągu nr 2. Rok 2000 przeszedł do historii jako feralny, a właściwie końcówka roku – grudzień 2000. Próbowano w tym czasie wybudować drogę w poprzek stoku. Na trawiaste stoki Łysej Góry wjechały maszyny, wysypano kamienie wielkości pięści… Początek całej sprawy był po prostu niesamowity. Nad mikrostacją zawisło widmo drogi, przecinającej stok dokładnie w połowie. Widmo tym straszniejsze, że zanosiło się na zniweczenie długoletniej pracy społecznej cenionej i zasłużonej grupy dzieci, młodzieży, działaczy ze środowiska narciarskiego Jeleniej Góry. Wielka firma telefonii komórkowej chciała wjechać swoimi spychaczami na idealne trawniki narciarskie, z których uczestnicy Aesculapa przez lata, z mozołem wyzbierali wszelkie kamienie, aby zapewnić komfort jazdy sobie i innym narciarzom korzystającym z mikrostacji. Aby przybliżyć tamte okropne chwile cytujemy artykuł pt.: „W poprzek rozumu”, który ukazał się w Gazecie Wrocławskiej (środa 13 XII 2000 R. NR 290 (15 696).




Cyt. „Jelenia Góra / Jeżów Sudecki

– Mamy teraz powiedzieć narciarzom, że z powodu drogi stok nie będzie czynny aż do odwołania? pyta Teresa Rażniewska prezes i założyciel Aesculapa. Stok na Łysej Górze powstawał przez lata, pracę naszą i naszych wychowanków zniszczono w kilka godzin. Stok Łysa Góra jest własnością Aesculapa, Klubu, który kształci młodych narciarzy i instruktorów. Zrobił już furorę w Polsce i zagranicą. Przez wiele lat dzieci, członkowie Aesculapa, własnoręcznie zbierały kamienie ze stoku, żeby można było jeździć nawet przy bardzo cienkiej pokrywie śnieżnej. Miejsce to było jedyną narciarską atrakcją gminy Jeżów Sudecki. Teraz stało się zarzewiem konfliktu między właścicielami stoku Teresą i Stanisławem Rażniewskim (uwaga! właścicielem stoku jest Szkoła Narciarska i Sudecki Klub Sportowy Aesculap przyp. MR), firmą Polkomtel S.A i gminą Jeżów Sudecki. Poznański oddział firmy na sąsiadującej ze stokiem działce postawił nadajnik telefonii komórkowej. Do nadajnika potrzebna była droga dojazdowa. Podjęto więc decyzję, że będzie to właśnie ta, przecinająca stok w poprzek. O decyzji nie poinformowano właścicieli stoku, twierdząc, że ten pas ziemi jest własnością gminy. Faktycznie, pas ziemi sąsiadującej z drogą Aesculapa jest własnością gminy. Jednak ciężkie maszyny wjechały na stok, korzystając z wewnętrznej drogi Aesculapa. – 29 listopada pojechałam tam z jednym z dziennikarzy, który chciał porozmawiać o przygotowaniach do sezonu, o rozwoju stoku. To co zastałam przeraziło mnie opowiada Teresa Rażniewska. – Wysypano tony gruzu i kamieni, dla utwardzenia nawierzchni. Nie mogłam własnym oczom uwierzyć. Sprawa drogi przewija się przez dzieje klubu od 1996 roku. Wielokrotnie odżywała, kiedy pojawił się inwestor z pieniędzmi. Sąsiadujące ze sobą dwie drogi gminna i prywatna stały się przyczyną konfliktu. Od 29 listopada toczy się intensywny … monolog. Aesculap na wiele sposobów próbuje dojść do porozumienia z wszystkimi stronami konfliktu. Klub zaproponował zmianę gruntu. Chciał oddać inny pas swojej ziemi za odstąpienie od korzystania z drogi przecinającej stok. W ten sposób można by bowiem zorganizować inny dojazd do nadajnika. W tej sprawie odbyło się spotkanie. Jednak Teresa Rażniewska próbę porozumienia przypłaciła pobytem w szpitalu. Jeleniogórski poseł, Marcin Zawiła postanowił osobiście interweniować u prezesa firmy, którego poinformował o skutkach działalności jego pracowników. Rodzice wychowanków zakasali rękawy i na nowo rozpoczęli zbieranie kamieni. Właściciele stoku postanowili zabezpieczyć drogę słomą, bądź wiórami z tartaku. Okazało się jednak, że po tylu latach budów i inwestycji dopiero teraz, na wysypanie trocin potrzebna jest specjalna zgoda gminy. – Nie wiem co będzie, jak w końcu nadejdzie zima, a sprawa nie zostanie załatwiona mówi Teresa Rażniewska

Beata Maly”



Całe szczęście, że zamiar ten spełzł na niczym. Przysporzył tylko wiele, wiele niepotrzebnych nerwów ludziom…. Udało się wybudować drogę w innym miejscu. Historia budowy tej drogi opisana jest tutaj.

2001

W czerwcu 2001 roku w budynku klubowym czynne są już między innymi wygodne toalety, dyżurka dla ratowników i pomieszczenie dla dzieci. W tym roku rozpoczęto modernizację wyciągu talerzykowego nr 2. Rozpoczęto także budowę studni.



2002

Budowa trwa. Dobudowano dwie kondygnacje – górną w stanie surowym, łącznie z dachem; wykończono bar a także oddano do użytku dwa pomieszczenia na górze. Zakończono przedłużanie wyciągu nr 2. Liczy on obecnie 670 m długości. Wybudowano taras widokowo – wypoczynkowy, ujęcie wody
(drugie – studnia wiercona).



2003

28.08.2003 r W tym roku rozpoczęto budowę wyciągu nr 5; przygotowano trasę przy tym wyciągu, zakończono prace melioracyjne w dolnej części stoków. Zlikwidowano znajdujący się w górnej części mikrostacji słup elektryczny oraz rozpoczęto rozbudowę hangaru. Podwoiła się ilość słupów oświetleniowych na trasach narciarskich – wybudowano dodatkowy rząd latarni wzdłuż wyciągu nr 2. Wykonano elewację budynku klubowego, oddano do użytku kolejne pomieszczenia.



2004

Wykończono pomieszczenia na piętrze budynku oraz pokój socjalny. W ciągu lata trwała również modernizacja drugiego budynku (dawnego „ski-serwisu”) z następującymi pomieszczeniami: archiwum SN i SKS „AESCULAP”, przechowalnią nart dla uczestników szkoły i kasa. Ostatecznie zakończono te prace jesienią. Dobiegła końca budowa ekologicznej oczyszczalni ścieków. Realizowana była akcja (i trwać ona będzie nadal) „Lato na Łysej Górze”, w ramach której zakupiono sprzęt do utrzymania trawników oraz zjazdowe hulajnogi. Odbywają się cykliczne zawody rowerowe MTB – Łysogórki 2005.




Wybudowano nam drogę od parkingu do Mikrostacji. Droga w poprzek stoku to już historia. Fakt pomyślnie sfinalizowanej sprawy wymiany gruntów pomiędzy SN i SKS AESCULAP a Gminą Jeżów Sudecki umożliwił budowę nowej drogi na Łysą Górę. A właściwie jej ostatniego odcinka pomiędzy parkingiem a górną częścią mikrostacji, który wybudowała właśnie Gmina Jeżów Sudecki. Droga ta łączy Kapellę z Łysą Górą i obecnie omija całkowicie tereny mikrostacji. Przed pięcioma laty jedna z najpotężniejszych firm telefonii komórkowej wjechała ciężkim sprzętem budowlanym na trasy Łysej Góry po to, aby wybudować drogę w poprzek stoku. Fakt ten spowodowałby praktycznie zamknięcie mikrostacji i zlikwidowanie wieloletniego, społecznego dorobku. Groźba wysypywania kamieni na trawniki a także perspektywa ruchu samochodowego w poprzek tras narciarskich została raz na zawsze zażegnana. Cieszymy się bardzo, że doczekaliśmy tak radosnego wydarzenia. Wylano asfalt na drodze dojazdowej, którą będą jeździć zgodnie wszyscy zainteresowani użytkownicy.



2005

Zakupiliśmy dalszą część wyposażenia rolniczego (prasę do siana itp.) Została rozpoczęta budowa stajni wraz z zapleczem na sprzęt rolniczy. Zakupiliśmy 100 tyczek przegubowych i bezprzewodową fotokomórkę do pomiaru czasu na zawodach i sprawdzianach. Budowa stajni, trwała do zimy (sezon 2005/2006) – jest ona obecnie w stanie zamkniętym (surowym – ściany, dach). Zakończenie budowy planuje się na lato 2006. Na początku sezonu 2005/2006 przy dolnych stacjach wyciągów postawiony został nowy punkt gastronomiczny – tzw. „Arenka” (firmy Lech).



2006

Sezon 2005/2006 okazał się najdłuższym w historii Łysej Góry. Rozpoczął się 26 listopada. Mikrostację przykryła rekordowa ilość śniegu naturalnego. Na trasach naśnieżanych pokrywa wyniosła 110 cm. Można było jeździć dosłownie wszędzie w masywie Łysej. Wiosną zaczęła funkcjonować stajnia (finalne prace adaptacyjne zrealizowano w końcu lata i na początku jesieni), zakupiono konie (na początku sezonu letniego) i otwarto szkółkę jeździecką. Jesienią zakończono budowę parkingu (na tym etapie – powierzchnia szutrowa). Rozpoczęto budowę nowego wyciągu narciarskiego o długości 650 m., a także nowego budynku – schronu dla dzieci za wyciągiem nr 3. Na wniosek Teresy Rażniewskiej została wykonana przez Czesława Herdę (i ustawiona w tym roku obok schroniska przez Tadeusza Wojdyłę) figura Matki Boskiej. Figura Ta stanowi wotum wdzięczności za powstanie mikrostacji.



2007 i 2008

Jesienią 2007 roku rozpoczęto budowe okrągłej wiaty usytuowana poniżej stajni (zakończono ja w 2008 roku). Jest to jedyna inwestycja w tym trudnym okresie, z uwagi na bezśnieżne zimy. W lecie praca w mikrostacji praktycznie zamiera, z powodu braków funduszy nie organizuje się zawodów rowerowych Łysogórki. Funkcjonuje tylko stajnia i nauka jazdy konnej. W roku 2007 uzyskano pozwolenie wodno-prawne na drugie ujęcie wody (rezerwowe). Po zamontowaniu odpowiednich urzadzń można będzie korzystać z tej studni. Jesienią 2008 roku Kierownictwo nad SN i SKS AESCULAP i Łysą Górą obejmuje Joanna Ceglińska, która została prezesem naszej szkoły.

2009

Pierwszymi inwestycjami Prezes Joanny Ceglińskiej jest nowa altanka obok stajni oraz pergola obok schroniska. Zostają w tymże roku wybudowane ogródki zabaw dla dzieci przy schronisku i Reniferowej Chatce. Jak również zmodernizowano ściany wiaty okrągłej przy stajni – wmontowano przeźroczyste płyty. Jesienią otrzymano pozwolenie na budowę hali – ujeżdżalni dla koni. Pod tą inwestycję na razie został wyrównany teren. Dalsze etapy budowy będą realizowane w zależności od posiadanych środków finansowych. Po przerwie zostają wznowione Łysogórki i już dalej odbywają się normalnie (cykl składający się z 5 zawodów każdego lata).
Zostaje wydany album z fotografiami Łysej Góry i z życia Aesculapa. W stajni oprócz normalnych codziennych zajęć jazdy konnej oragnizowana jest jesienią ładna impreza o nazwie Hubertus. W listopadzie odbyło się przedsezonowe szkolenie pracowników Łysej Góry z zakresu bezpieczeństwa pracy na podporach wyciągów. Szkolenie prowadził Robert Szuman. W grudniu zostaje otwarta w Reniferowej Chatce bawialnia dla dzieci.

2010

Rozpoczęto budowę wiaty prostokątnej z przeznaczeniem na magazynowanie siana dla koni. Zlecono opracowanie dokumentacji wodno-prawnej w celu przedłużenia uzyskania pozwolenia wodno-prawnego na korzystanie z wód potrzebnych do naśnieżania tras narciarskich. Z poważniejszych imprez w tym roku… Podczas zimy i lata realizowane są na Łysej Górze międzynarodowe zawody dla dzieci w ramach projektu unijnego o nazwie: Euroregionalne Zawody w Narciarstwie Alpejskim i Zawody Rowerowe „Łysa Góra – Dziwiszów”. Jak również Zawody i Egzamin Regionalny SITN o zasięgu ogólnopolskim. Z uwagi na zaostrzone wymogi przeprowadzania bardzo kosztownych specjalistycznych badań przez Urząd Dozoru Technicznego wykonano gruntowny remont wyciągów nr 1 i 2. Kapitalnemu remontowi został poddany również ratrak.

Państwo Teresa i Stanisław Rażniewscy ufundowali kamień pamiątkowy przedstawiający intencję założycieli Aesculapa i budowniczych mikrostacji. Został na nim umieszczony napis z podziękowaniami dla wszystkich ludzi dobrej woli, którzy przyczynili sie do jej powstania. Jak również tym, którze ją odwiedzają i w ten sposób wspierają finansowo. Mikrostacja została wybudowana dla dzieci i młodzieży. A hasłem przewodnim szkoły jest „wychowanie przez góry dla gór”. Pojawia się inwestor, który zgodnie ze stosowną umową zobowiązał się do wybudowania pensjonatu.

2011

Kupiono i zamontowano systemu kamer przemysłowych. Zakończono budowę wiaty prostokątnej. Przygotowano biuro obsługi klienta. Imprezy narciarskie, rowerowe i konne j.w. Na Walnym Zebraniu SN i SKS Aesculap Mikrostacji Sportów Zimowych i Letnich Łysa Góra Dziwiszów nadano imię Teresy i Stanisława Rażniewskich.

2012

Kupiono i zamontowano kamerę internetową do potrzeb strony www. Podobnie jak dwa lata temu wykonano badanie specjalistyczne wyciągu nr 4. Inwestor, który zobowiązał się w 2010 roku do wybudowania pensjonatu nie wywiązał się umowy – nie dotrzymał terminu zakończenia budowy inwestycji. Udostępnia się wszystkim chętnym hulajnogi. Jednak bez możliwości podjazdu wyciągiem z uwagi na zakaz TDT. Imprezy narciarskie, rowerowe i konne j.w.

2013

23.12.2013 roku przywieziono na Łysą Górę nową maszynę do ubijania śniegu. Oto reportaż z rozładunku, montażu gąsienic i pierwszej jazdy.

Warto odnotować również fakt rekordowych wejść na stronę komunikatów pogodowych na początku sezonu 2012/2013. Na wstępie kilka słów na temat niepowtarzalnej formy jego realizacji. Oto cytat newsa z dnia 6 stycznia 2013:

Komunikat narciarski Łysej Góry – rodzi się błyskawicznie, bo Wasz sprawozdawca ma jeden kroczek na stok i może obserwować wszystko to, co dzieje się w Górach Kaczawskich z godziny na godzinę. Widoczność z okolic górnych stacji jest znakomita. A w ciągu minuty można obejrzeć i obfotografować wszystkie nartostrady. Dlatego tak popularne stały się codzienne relacje łysogórskie. Nasi stali Goście wiedzą już, że w każdej chwili zobaczą na naszej stronie wiarygodną informację. Ze swej strony bardzo dziękuję za zaufanie i częste wizyty!!! Statystyki beznamiętnie udowadniają tą popularność. W szczycie sezonu (pełnia zimy, święta, ferie, full śniegu) przeciętny filmik – relację na „żywo” ogląda tysiąc – półtora tysiąca internautów. A ilość wizyt na stronie przekracza cztery tysiące dziennie. Pozdrawiam serdecznie i jak zwykle zapraszam do nas. Michał Rażniewski.

Dokument pokazujący ilość wejść na stronę Aesculap i Łysa Góra w dniach 6.12.2012 – 5.01.2013. Powiększ obrazek.



2014

W dniu 23 października 2014 r. podpisano umowę spółki u notariusza. Cytuję za stroną oficjalną Aesculapa: „W październiku 2014 roku została zawiązana spółka z ograniczoną odpowiedzialnością pod nazwą „Łysa Góra” Sp. z o.o., której udziałowcem została Szkoła Narciarska i Sudecki Klub Sportowy Aesculap oraz dwie osoby fizyczne. Odejdą do lamusa papierowe bilety, które zastąpione zostaną elektronicznym systemem kontroli dostępu (tzw. bramkami), zakupione zostaną także nowe armatki śnieżne oraz wyciąg bezpodporowy do nauki jazdy na nartach„.

Ze swej strony nadmienię, że Aesculap nadal zostaje właścicielem terenów, budynków… dzierżawiąc Spółce wymienione. Spółka swoją działalność na Łysej Górze rozpoczęła od zmiany nazwy stacji. Przypomnę tylko, że w 2011 roku (patrz wyżej) decyzją Walnego Zgromadzenia Stowarzyszenia Szkoła Narciarska i Sudecki Klub Sportowy Aesculap odbyła się uroczystość nadania naszej stacji narciarskiej imienia Teresy i Stanisława Rażniewskich. I od tamtej pamiętnej chwili nazwa brzmiała Mikrostacja Sportów Zimowych i Letnich im. Teresy i Stanisława Rażniewskich. Przez cztery lata tablica z tą nazwą widniała w miejscu reprezentacyjnym – nad wejściem (z tarasu) do kawiarni. W 2014 roku ośrodek nazwano Ski Arena Łysa Góra. I tak jest przedstawiany we wszystkich publikatorach. A co z tablicą pamiątkową? W chwili obecnej można zobaczyć ją w kącie – na ścianie – z tyłu budynku kasy. Poniżej przedstawiam fotostory napisów na budynku.



2015 – 2016

Nowi właściciele na samym wstępie swojej działalności zapowiedzieli olbrzymie zmiany na lepsze: budowę kanapy, unowocześnienie systemu sztucznego śnieżenia, umożliwiające bardziej wydajną produkcję sztucznego śniegu. Dowiedzieliśmy się o tych innowacjach z prasy i internetu. Popularny portal narciarski Skionline pisze w tym czasie: „Zdecydowanie miejsce godne polecenia. {…} W rozmowie z nami gospodarze zapowiedzieli już budowę kolei krzesełkowej najszybciej jak się tylko da”. Znamienny przykład optymizmu emanuje z zaprezentowanego przez Portal Jelenia.TV ciekawego video.

Jak do tej pory wszyscy narciarze mogą dostrzec gołym okiem bramki elektronicznego systemu obsługi klienta oraz kilka nowoczesnych armatek na stoku, które jednak jak na razie pracują w oparciu o dotychczasowe rurociągi (w ciągu ostatnich dwóch lat działalności spółki nie zdołano zrealizować zapowiadanej modernizacji tych rurociągów). Może zainteresuje Cię jeszcze artykuł dotyczący także Łysej Góry: Aesculap na nowej drodze życia.

Michał Rażniewski

Budowa Łysej Góry

Budynek główny | Reniferowa Chatka | Stajnia | KARTY KRONIKI

Share on Facebook23Share on Google+0Tweet about this on Twitter
Podziel się